Baby Clues

Baby’s… wie heeft ze nu niet graag??? Ze zijn snoezig, met hun lach laten ze je hart smelten en met de geur van de luier plegen ze een regelrechte aanslag op je reukorgaan!

Toen JTG (Jumping Turtle Games) vorig jaar Baby Blues op de markt bracht waren toekomstige ouders, meters en peters een doelpubliek. Maar ook veel spelers zouden eens een ander thema zien dan cowboys en indianen, ridders en prinsessen , architecten die gebouwen uit de grond stampen.

Toen de auteur van dit spel in contact kwam met JTG was het initiële thema iets heeeeeeel anders: Monsters! Om in lijn te blijven met hun vorige uitgave werd er gevraagd om het thema te herwerken en dat lukte wonderwel.

In dit kaartspel ga je op zoek naar de dader die het nodig vond om tentoongestelde papflessen te stelen! Deductie dus. Opzetten van het spel gaat snel en makkelijk.   De aanwijzingskaarten worden geschud en er komen er 5 open op de tafel te liggen. Iedereen krijgt een overzichtskaart en een kaart met  geheime identiteit (er zijn 9 verschillende) welke de andere spelers moeten proberen te ontdekken. Elk karakter is wel van iets bang. Zo is de vampierbaby bang van look, de vuile baby bang van zeepwater en het meisje (hoe kan het ook anders) van een spin. Deze symbolen staan op de aanwijzingskaarten. Als laatste worden de ontsnappingskaarten en de papflesjes die de punten voorstellen binnen handbereik gelegd.

In een beurt mag je 1 actie doen en je hebt 4 mogelijke acties waaruit je kan kiezen.  Een open kaart nemen, 2 kaarten aan de rij aanleggen, iemand beschuldigen of een ontsnappingskaart nemen.

1* Een open kaart nemen: Je neemt een aanwijzingskaart en legt deze open voor je neer. Doordat je zeker geen kaart mag nemen waar je bang voor bent geef je dus een stukje van je identiteit weg. Op sommige van deze kaarten staat een extra symbooltje. Zo kan je nog eens spelen, een ja-neen vraag stellen aan een speler en eens piepen naar de bovenste 2 kaarten van de identiteit kaarten die niet uitgedeeld zijn. Je mag niet 2 keer dezelfde kaart voor je hebben liggen. Liggen er nu minder dan 5 kaarten open dan vul je de rij aan.

2* Om te bluffen of omdat je niets anders uit de open kaarten kan nemen neem je 2 kaarten van de trekstapel en leg je deze bij aan de open lijn in het midden van de tafel.

3* Iemand beschuldigen: Ben je ervan overtuigd dat je tegenspeler de Frankensteinbaby heeft en heb je de gum voor je liggen? Neem dan deze kaart en beschuldig hem. Was je buikgevoel correct? Dan krijg je 2 punten. Was dat buikgevoel een gevolg van aankomende volle diarreepamper, dan krijgt die tegenspeler 1 punt en jouw kaart er bovenop!

4* Een ontsnappingskaart van de stapel nemen: In dit spel kan je 3 punten scoren door de 8 objecten waar je niet bang van bent voor je neus te hebben liggen. Iedereen weet nu wie je bent maar je bent ontsnapt! Ik denk dat je zelf al wel kan zien dat het niet zo evident is om aan die 8 verschillende items te komen. Zoals je hierboven al kon lezen kan je ook een kaart krijgen omdat je tegenstander je verkeerd inschat. Maar je krijgt niet altijd zo’n cadeau! Deze kaart is eigenlijk een joker. Zo kan je de identiteit wat beter verborgen houden. Maar er is natuurlijk een keerzijde aan de medaille. Als je kan ontsnappen is elk van deze kaarten 1 punt minder waard. Kan je dus de plaat poetsen en je hebt 1 van deze kaarten voor je liggen dan krijg je maar 2 i.p.v. 3 punten.

Van zodra iemand 5 punten heeft behaald stopt het spel en is hij gewonnen.

Ik had het geluk om dit spel samen met de auteur op de grootste spellenbeurs van Europa (Spiel) voor te stellen aan het publiek. De reacties waren steeds positief en soms ook een beetje grappig. Je hoeft geen zwaar deductiespel uit de kast te trekken om als Sherlock Holmes op zoek te gaan naar een moordenaar met spelregels waarvoor je al een detective moet zijn om er aan uit te raken.

Dit spel is snel uitgelegd aan de hele familie. Of ze nu veelspelers zijn of slechts sporadisch een spel op tafel leggen. Ik wil ook nog even meegeven dat de auteur zelf de lay-out en het artwork deed.  Nog maar te zwijgen van de schattige flesjes die de score aangeven. Dat is eens iets anders als een kartonnen fiche!

Het speelt in 20 minuutjes en is voor 2-4 spelers.  Je kan het in de betere spellenwinkel vinden voor een 15 euro. Dus nog geld genoeg  voor de nodige Olvarit potjes!

Baby Clues

De Essen-gekte!

Al bijna een decennia zak ook ik af naar het Mekka van de zichzelf respecterende bordspeler. De Messe van Essen voor de internationale spellenbeurs “Spiel”! Menig speler begint al aan zijn planning als ik nog lig te genieten van de zuiderse zon tijdens mijn zomerverlof. Ik wist de voorbije jaren helemaal niet welke spellen er zouden uitkomen, wat “hot” was en welke “goodies” je waar kon krijgen.

Ik krijg nog altijd een glimlach als ik eraan terugdenk wat het effect was van aan die deuren in de massa te wachten tot ze open gingen om dan naar binnen te stormen!

Voor het 2de jaar op rij heb ik het geluk om op dit mega-event aanwezig te zijn om zowel te genieten als te werken. Met een groepje verzorgen we de demo’s voor een kleine Belgische uitgever (Jumping Turtle Games) die ginder zijn “vers van de pers” spellen aan de meute probeert te slijten. Wie weet zou hij een lucratieve buitenlandse deal op de kop slaan!

Aan de andere kant staan van zo een event is toch wel iets speciaals. Op de dag voor de grote opening kan je binnen om de stand op te bouwen. Met een kleine stand is dit snel geklonken en dan kan je al wat beginnen rond kijken. Als je ziet hoeveel paletten spellen dat er daar van vrachtwagens worden geladen, dan stel je toch de vraag of die allemaal verkocht raken. En dat zal niet veel schelen!! Elke avond na sluitingsuur zie je weer nieuwe paletten van dezelfde vrachtwagens komen om naar dezelfde standen te gaan.

Het zijn best zware/lange dagen. Gelukkig hoeven we niet zo ver te rijden om te gaan slapen en kunnen we naar ons appartementje dat we dan huren. Dit jaar was dit wat klein uitgevallen zodat ik zeker twijfels zou hebben als ik iemand over mijn been voelde strelen!:-) Al een chance dat we met een gezellige bende zijn. Na korte nachten is het dan weer “vollen bak” in de hallen.

Op de eerste dag wou ik nog net voor opening naar een stand iets gaan vragen die net aan de ingang lag. Maar omdat er al zoveel volk stond te drummen en ze de massa beheersbaar wilden houden gingen de deuren iets eerder open. Ik weet nu perfect hoe een rots in de branding zich moet voelen. Ik was op een 20-30 meter van die deuren toen ze opengingen. Het duurde geen 5 seconden of ik werd volledig opgeslokt. Het zou me niet verbazen dat ik hier grote ogen trok toen ik die tsunami op me af zag komen!! Op fora lees ik dat Spiel dit jaar weer enkele records heeft gebroken. Ongeveer een 174.000 bezoekers wat een stijging van 7.5% betekent t.o.v. vorig jaar. Er waren 1021 exposanten uit 50 landen die er allen voor zorgden dat er dit jaar 1200 nieuwe producten op de markt kwamen. Dat is toch niet te geloven????? Door de algemene drukte zag ik dingen die de voorbije jaren niet te bespeuren waren: Overvolle vuilbakken waarop nog eens afval volgens Tetris-normen werd gestapeld en superlange wachtrijen aan de toiletten. En dan heb ik het vooral over de mannentoiletten! Voor 1 keer waren de vrouwen hier in het voordeel.

In deze storm stonden we met onze kleine stand om onze spellen aan de man te brengen. Baby Blues van vorig jaar en zijn uitbreiding die nu werd voorgesteld. Maar de trots van dit jaar  was “Baby Clues”. We hadden de auteur op onze stand die zijn spel op meesterlijke wijze aan de man bracht. Over dit spel zal ik het nog wel eens hebben in een apart verslagje.

Omdat het niet steeds nodig is om op de stand te staan heb je ook de kans om zelf eens een kijkje te gaan nemen en de portefeuille open te houden zodat de koffer zich kan vullen.  Dit jaar had ik ook wel een kleine planning gemaakt zodat ik beter wist waar ik moest zijn en wat ik allemaal moest doen. Op enkele kleinigheden na heb ik heel mijn lijstje kunnen afwerken. Ondanks het feit dat ik toch wel wat spellen mee had, kon ik het budget binnen de perken houden. Maar dat kwam dan vooral omdat ik Essen had gekozen als afhaalpunt voor de spellen die ik via Kickstarter aankocht. De clubkast is weer een 10-tal spellen rijker!

Na 4 dagen was het welletjes en keerde ik goed op tijd weer naar huis. Zo was ik voor de files en had ik de dag erna nog een dag met de familie.

Ik kan weer terugkijken op volle dagen die toch telkens weer speciaal waren. Ik zou een dwaas zijn om al niet uit te kijken naar volgend jaar!

 in de persruimte

20161012_134503

voorstelling van de uitbreiding op 7 Wonders het Duel

20161012_134704

Banana Mouscouri!

20161012_134920

Wie gaat er hier lastige vragen stellen?

20161012_134723

The Pursuit Of Happiness

Blank, zwart of geel. Ergens diep vanbinnen willen we allemaal hetzelfde, nl. gelukkig zijn. Of dat nu komt door schatrijk te zijn, een harem (knappe en goedkope) vrouwen te hebben, of gewoon te genieten van een mignonette van Côte D’or. In dit spel ga je op zoek naar dat geluk. Volgens sommigen is het een veredelde “Levensweg” maar dat is naar mijn mening veel te kort door de bocht.

Je kan projecten opstarten, items kopen of aan activiteiten deelnemen, een job nemen en misschien wel promotie maken (ik was zelfs president!) of een partner zoeken en een gezin stichten.
Het spel speelt ongeveer in 8 rondes. En die “ongeveer” is letterlijk te nemen. Je begint nl als tiener en na een paar rondjes als volwassene door het leven te gaan, kom je op een moment dat je ouder gaat worden en uiteindelijk zal sterven van stress.
Je start met 6 zandlopers die je aantal acties aantonen. Je kan hiermee de volgende acties kiezen;
Gaan studeren (geeft 3 “kennis”)
Gaan spelen (geeft  3 “creativiteit”)
Wat sociaal gaan wezen (geeft 3 “invloed”)
Een tijdelijke job nemen (geeft 3 geld)
Een project starten
Een aankoop doen of je geld verbrassen aan leuke dingen zoals een etentje of een concert
Voor een job solliciteren
Een relatie starten
Nablijven op het werk om wat overuren te kloppen
Gewoon in je luie zetel wat gaan rusten

De gewonnen tokens zijn de betaalwaardes voor een project te starten, iets aan te kopen, een job te beginnen en vooral ook om de vrouwkes (of mannen) te imponeren. Zoals in het echte leven zijn die partners nogal…… veeleisend!

Je hebt verschillende projecten. Er zijn er die je direct en eenmalig kan doen (zoals deelnemen aan een zangwedstrijd), projecten waarin je kan groeien en groepsprojecten. In dit laatste kan jouw project ook gebruikt worden door andere spelers. Maar geen nood, hoe meer spelers mee aan je project werken, hoe beter het voor iedereen is.
Wil je gaan duiken? Een boot kopen of een wijncollectie? In dit spel geen probleem. Er zijn zoveel kaarten en ze zijn allen uniek dat je zeker een item kan kopen wat je zal behagen.
Als je een job neemt, dan levert jou dat geld op. Het is toch logisch dat je een betaling ontvangt voor het geleverde werk, neen? Maar lang hetzelfde werk doen kan een sleur worden dus wil je promotie maken.  Maar dan moet je er snel bijzijn als je kaart tevoorschijn komt. Want het is begrijpelijk dat een dokter niet zal promoveren tot een krak in verkoopstechnieken. Wil je een andere job, dan zal je worden ontslagen met stress tot gevolg.
Een relatie is iets apart. Je begint met een date. En dan begint de (toekomstige) partner al zijn eisen te stellen. Wil je met me verder dan zal je bvb minstens 5 geld moeten hebben. Of een job. Of willen ze dat je een slimmerik bent en dat je 5 kennis hebt vergaart.  Dan kan je aan een vaste relatie beginnen denken. Maar van het een komt het ander en dan gaan we een familie starten. Met weer de bijhorende eisen. Heb je misschien zin in een 2de partner? Of zelfs een 3de? Het kan ( en MAG!!) hier allemaal. Maar zoals in het echte level geeft zo iets stress. En dat is ook weer niet zo goed.
Al deze kaarten zijn eigenlijk 1 groot wisselkantoor. Ze zorgen ervoor dat je de gewone kennis, creativiteit, invloed en geld kan omzetten naar minder stress, STH (short time Happiness) en  LTH (Long Time Happiness) en dat laatste zijn de punten.  In het begin van het spel worden er ook “Life goals” zichtbaar gelegd waar je wat probeert naar te spelen voor extra punten, maar die zorgen niet voor de grote verschillen. Al moet ik zeggen dat ik de “Live fast, die young” wel ne leuke vind. Ben je de 1ste die sterft in het spel dan krijg je daar vette 9 punten voor!
Het spel hier gaan uitleggen is veel te veel van het goede. Wat ik hier schreef is maar een notendop. De doos zit vol met leuk spelmateriaal en is niet zo moeilijk te spelen als het lijkt. Doordat het allemaal unieke kaarten zijn is het spel steeds anders. Ik kocht dit spel als “Kickstarter” en heb ook nog enkele exclusieve uitbreidingen erbij ontvangen. Zo kan je nu ook een dier kopen en verzorgen. Maakt dat jou niet gelukkig? Wakker worden met je mond vol kattenharen??? Of de roodwangschildpad die in je vinger bijt als je hem eten wil geven?

Het is een spel waar je met een beetje verbeelding een zeer leuke avond mee kan hebben. Ik heb er plezier aan beleefd en zal dat bij de volgende speelpotjes zeker ook hebben. Het enige minpuntje zijn de overzichtskaartjes die de spelers krijgen om wat te kunnen volgen. Die trekken op niets en zijn helemaal niet functioneel. Ik zocht op het net en vond er andere die veel beter de lading dekken.

Wat ik zeker niet mag vergeten te vermelden is het feit dat dit spel ook solo kan worden gespeeld.
Ik ben klaar om het geluk op te zoeken! Curieus wie nu mijn liefje zal worden…..


20160731_125359

 

20160731_152153

The Pursuit of Happiness van Artipia Games 1-4 spelers 60-90Min

Koerierservice “De Groven Borstel”

Want met wat dichterlijke vrijheid kan je zo wel “Broom Service” vertalen.

In dit spel zal je proberen om toverdrankjes samen te stellen en die dan te gaan leveren in het ganse magische rijk. Meestal is het leven aan de durvers, maar in dit rijk kan je best af en toe eens de lafaard zijn.

Elke speler begint met enkele drankjes, een/twee toverstokjes en een setje van 10 rollenkaarten. Op het spelbord worden onweerswolken neergelegd die je weg zullen blokkeren en de 10 gebeurteniskaarten zullen worden geschud, wat blind worden uitgedund en dan blind naast het spelbord komen te liggen. Dit zijn nu 7 kaarten- er worden evenveel etappes gespeeld. Elke etappe bestaat uit minimaal 4 en maximaal 10 rondes. Als we niet met een volle bezetting spelen dan dienen de rollenkaarten die overblijven als behekste kaarten. Indien je een heks zou uitspelen die deze etappe zichtbaar ligt, dan hangen daar minpunten aan vast.

Zoals een waarzegger moet je proberen te doorgronden welke kaarten je medespelers zullen gaan spelen om voor jezelf zoveel mogelijk profijt uit de wacht te slepen.

Van de 10 persoonlijke rollenkaarten mag je er nu 4 uitkiezen waarmee je deze etappe zal spelen. Iedereen heeft identiek dezelfde rollenkaarten. De rollenkaarten hebben steeds 2 acties waaruit je kan kiezen als je aan de beurt bent. Dat is de moedige en de laffe. De moedige levert steeds meer op dan de laffe maar hebberig zijn heeft ook een donkere kant.  Zo zal je de moedige actie niet kunnen verzilveren als er een andere speler deze kaart nog in zijn hand heeft en nog aan de beurt moet komen.  De laffe geeft je altijd de gekozen actie.

Dus als speler A een laffe actie speelt, dan kan hij de actie uitvoeren en is het aan de volgende speler. Indien hij zou kiezen voor de dappere actie zal de volgende speler moeten laten weten of hij deze kaart ook in zijn hand heeft. Dit laten weten is verplicht!  Als speler B laat weten dat hij ze ook heeft , dan moet hij ze spelen en kan speler A niets doen. Speler B dient nu op zijn beurt te kiezen voor ofwel de dappere als de laffe actie. Hier weer hetzelfde brouwsel.  Kiest hij de dappere dan moet hij zien of speler C deze kaart ook heeft. Indien niet, dan vragen we aan speler D of hij ze heeft. Indien hij ze ook niet heeft dan kan speler B de dappere actie uitvoeren. Als D (de laatste speler) ze wel had gehad, dan was speler B ook zijn actie kwijt. Omdat D nu weet dat hij de enige is met deze kaart kan hij zonder zijn heksenhersenen te pijnigen voor deze dappere actie kiezen. Als speler A en B beide voor de laffe actie hadden gekozen, dan hadden ze tenminste nog iets gehad!!! De acties gaan van het brouwen van een groene/oranje drankje s, het krijgen van toverstokjes en het leveren van drankjes op zijn voorziene terrein. De bosheks kan dus enkel leveren aan een bos.

We spelen dit zo door totdat alle spelers hun handen hebben leeg gespeeld. Als je dus goede kaartjes hebt gekozen die niemand heeft, kan je heel wat voordelen hebben. Door de gebeurteniskaarten is er telkens iets anders waarmee je rekening moet houden.  Ze zijn bijna steeds positief. Maar de combinatie met de behekste kaarten zorgen toch soms voor wat rare hersenkronkels.

Met dit spel laat Ravensburger weer zien dat ze spellen kunnen leveren met prachtig uitgevoerd spelmateriaal.  Het spelbord is duidelijk en de kaarten hebben prachtige tekeningen met duidelijke icoontjes. Als nu nog de toverstokjes echte stokjes ofzo waren in plaats van kartonnen tekeningetjes, dan was het echt wel af geweest.

Wat ik wel niet goed begrijp is de redenering achter de tekst op de kaartjes. Door de iconografie is die tekst volledig overbodig. Door het gebruik van tekst maken ze er een taalafhankelijk spel van waarbij ze per doos zelfs 2 stapeltjes kaarten leveren. Een nutteloze kost die ook nog eens potentiële kopers afschrikt.

Ikzelf vind het best een leuk spel om te spelen maar de gokfactor ligt naar mijn inziens wat te hoog. Je moet al gokken welke kaartjes je zal kiezen en dan moet je zelf nog eens gokken welke actie je zal doen. En soms door daar een klein foutje te maken ben je zo goed als een volledige ronde kwijt. Zo had ik eens een zeer goede keuze gemaakt met de kaartjes en had ik als enige nog 4 kaarten op hand toen ik aan de beurt kwam. Een andere speler had nog slechts 1 kaart. Alles in mijn hand was voorgekauwd om enkele dingen te kunnen doen. Ik smeet mijn eerste kaart en koos de dappere actie want de andere speler had geen enkele reden om die kaart op hand te hebben. Maar hij had een foutje in zijn planning gemaakt en had die, voor hem nutteloze kaart, op hand. Daardoor kon ik die actie helemaal niet uitvoeren en de rest van mijn hand was daarop gestoeld. Een hele ronde verknoeid dus.  En dat was balen!!! Hoe je er in 7 rondes kan in slagen om helemaal achteraan bij de grote puntenzones te komen is me ook nog steeds een raadsel.

Plus:

  1. De duidelijke kaartjes, spelregels
  2. Artwork
  3. Het spelmateriaal en het verhaal achter het spel. Je gaat echt wel wat fruit verzamelen!
  4. De bijgeleverde spelerhulpen dewelke handig zijn voor nieuwe spelers.
  5. Dankzij wat varianten kan je het spel nog meer tactisch maken.

Min:

  1. De nutteloze taalafhankelijkheid
  2. De gokfactor. Het is tenslotte geen dobbelspel.
  3. Door de blinde planning zet het de deur open voor enorme “downtime” als je dit speelt met mensen die alles willen proberen uit te rekenen.

Al bij al een spel dat voor aangename speelmomenten zal zorgen.

Eeeeek een spin!!

Spinderella  is de naam van deze kleine achtpotige…

Dit spel ontdekte ik op Spiel met een reuzenversie. Dat was prachtig!! Maar ook het spelmateriaal van het normale spel mag er zeker zijn.

In dit veredelde ganzenbord moet je proberen om 3 mieren naar de overkant van het parcours te krijgen. Maar de weg door het bos is niet zonder gevaren. Als je mier onder de boomstronk terecht komt, dan kan hij niet meer bewegen. En dan zwijgen we nog van Spinderella en haar 2 broers Parker en Peter. Ze zullen ervoor proberen te zorgen dat Spinderella boven je hoofd komt te hangen. En dan kan ze je misschien vangen! Dit vangen doet ze met een magneet waardoor je mieren aan haar gaan plakken. Hoe ironisch…. Zodra er andere mieren op de rug van jouw mier komen te zitten moet deze ze meenemen. Ze profiteren dus van jouw beurt om verder naar de finish mee te reizen. Je hebt er dan wel een voordeel bij. Spinderella kan enkel de bovenste mier vangen.

Spelverloop: in je beurt werp je 3 dobbelstenen. De bruine bepaalt het aantal  stappen dat je met een mier van je kleur mag zetten indien de groene dobbelsteen een mier laat zien.  Als de groene dobbelsteen een spin toont, dan zal het de witte dobbelsteen zijn die gaat beslissen hoeveel stappen de 2 broers mogen maken om Spinderella op de juiste plaats te krijgen. Als de groene dobbelsteen een blad toont, dan neem je de boomstronk en zet je hem op een plaats waar 1 of 2 mieren staan. Daarna mag je nog ofwel een mier ofwel de spin verplaatsen, rekening houdend met de ogen op de witte of bruine dobbelsteen. Slaag je erin om met de spin een mier te vangen dan zet je deze terug op het startvlak. Was het een mier van een andere speler dan mag je als beloning nog een eigen mier verplaatsen. Is het je eigen mier, dan krijg je natuurlijk geen beloning meer!

Je zal dus proberen om een mooie combo te maken.

Plus:

  1. Spelmateriaal: Het is een zeer leuk gegeven dat de doos als spelbord wordt gebruikt.
  2. Makkelijk aan te leren regels.

Min:

  1. Voor een kinderspel moet je toch wel proberen te begrijpen hoe je de broers moet laten bewegen om Spinderella op de juiste plaats te krijgen.
  2. Het is wel wat foefelen onder dat bladerdek om de mieren te bewegen.
  3. Het blijft een kinderspel, maar de kinderhandjes zouden het spelmateriaal wel eens snel naar de verdoemenis kunnen helpen.

Dit spel hadden wij al van in het begin op de spellijst staan om op onze beurs te demo-en. Maar dan was het plots overal uitverkocht! We zijn blij dat we nog een exemplaar hebben vastgekregen. Het is een spel dat zeker op regelmatige basis uitgehaald zal worden. Speelt je kind graag spelletjes? Haal dit beestje dan maar zo snel mogelijk in huis!

Codenames van WGG

Met dit spel haalt WGG weer een zeer leuke licentie binnen. Een klein doosje met heel wat “spel” erin.  En wat mij dan nog het meeste bekoort is de “winnen is niet zo belangrijk”-factor.

OK, het thema is er weer langs alle kanten opgeplakt, maar hoe zou je het anders kunnen noemen? Zodra je “woordspel” in de titel zou gebruiken, dan blijft het in de winkelrekken liggen.

Je bent hoofd van de geheime dienst en gaat met je team op zoek naar geheimagenten die verborgen zitten in een raster van 5*5 woordkaartjes. In deze woordkaartjes zitten onschuldige burgers verborgen maar ook een huurmoordenaar. En het is vooral die laatste die je wil vermijden! Maar hoe zitten die daar dan juist in verstopt en hoe kunnen we ze vinden?

Zoals hierboven al vermeld ligt er een raster van 5*5 woordenkaartjes op de tafel. Hier staan woorden 2 keer op geschreven zodat ze langs beide zijden leesbaar zijn. Het zijn dikwijls woorden met een dubbele betekenis zoals bvb bom. Dat kan een explosief zijn maar ook “een bom geld”.

De spelers verdelen zich in 2 teams en van elk team gaat hun hoofd van de geheime dienst aan de andere kant van de tafel zitten. Ze nemen een sleutelkaartje en zetten dit in het houdertje voor hen. Dit kaartje kan naar alle richtingen worden gedraaid zodat hetzelfde kaartje wel tot 4 verschillende sleutels kan tonen. Door de kleur op de zijkant weten ze welk team er zal starten. Die moeten dan een geheimagent meer vinden.

Door het kijken op de sleutelkaart weet het hoofd nu welke woorden zijn geheimagenten verborgen houden. Want op deze sleutelkaartjes staat ook een raster getekend en de vakjes die met zijn kleur zijn gemarkeerd dienen door zijn agenten aan de andere kant van de tafel geraden te worden. In dit raster zijn er ook bruine vlakken, dit zijn de onschuldige burgers. Het zwarte vlak met het kruis is de huurmoordenaar. Het hoofd zal nu op zoek gaan naar een woord dat zoveel mogelijk woorden die zijn agenten verstoppen als overeenkomst hebben. Neem nu dat er in het raster het woord leeuw, egel en neushoorn zouden liggen. En dat dit allemaal van zijn kleur zou zijn dan kan het hoofd direct het woord dier kiezen natuurlijk!

Nadat hij een woord heeft vermeld geeft hij een getal. Dit is het aantal woorden waarvoor hij een connectie ziet met het woord dat hij net gaf. Dus in dit geval dier 3. Zijn team aan de andere kant zal nu beginnen overleggen en kaartjes gaan aanduiden. Dit was nu een heel makkelijk voorbeeld. Maar neem nu dat er ook ‘vlinder’ zou liggen en dat dit volgens de sleutel net de huurmoordenaar zou zijn. Tja, dan is het risico om dier 3 te zeggen veel te groot want dan zou het team wel eens de vlinder kunnen aanduiden en heeft je team door de huurmoordenaar het spel direct verloren. En zo kan het dus ook voor ‘leeuw’. Je kan ‘manen’ als woord willen gebruiken, maar als er dan Jupiter of Mars bij de kaartjes ligt dan is er misschien wel een kans dat je team deze planeten zal aanduiden als zijnde maan of het hebben van manen.

Duidt je team de juiste kaartjes aan, dan onthullen ze jouw geheimagenten. Is het een onschuldige burger, dan is het de beurt aan het andere team. Is het een agent van het ander team, dan hebben zij 1 agent minder te vinden en komen zij nu aan de beurt. Ze hebben dus 2 voordelen. De huurmoordenaar stopt het spel onmiddellijk.

De volgende ronde kan je telkens 1 kaartje proberen “in te halen”. Als je dus dier 3 moest zoeken en je maakte een fout na het 2de dan weet je dat je nog ergens een dier kan zoeken. Als nu je hoofd de code “warm 1” geeft en na het aanduiden van “pan” blijkt dit juist te zijn, dan kan je nog eens proberen om een dier te vinden.

Het spel stopt als er een team op de huurmoordenaar valt of als een team al zijn geheimagenten gevonden heeft. Dit duurt met moeite een kwartier…

Het is een spel dat eenvoudig aan te leren is maar proberen te denken wat de anderen denken of connecties tussen woorden zoeken is niet zo eenvoudig. En dat brengt soms toch wel wat “downtime” bij sommige spelers.

Plus:

  1. Te spelen met alle aantallen van spelers. Of het er nu 2 zijn, of 20.
  2. De grote verscheidenheid aan woordkaartjes en de dubbelzijdigheid ervan. Ik heb zelfs nog 1 pakketje ongeopend in de doos liggen.
  3. De grote verscheidenheid aan sleutelkaartjes
  4. De snel uit te leggen regels
  5. De herspeelbaarheid
  6. Formaat van de doos versus het spelplezier en luchtinhoud

Min:

  1. Sommige spelers proberen echt te lang om een connectie te vinden waardoor het spel wat stil dreigt te vallen.
  2. Het verschil in lettertype tussen de woorden in de verschillende richtingen. Ik snap er nog steeds het nut niet van.

Conclusie:

Codenames is een  spel dat je zeker in de kast moet hebben liggen als je af en toe eens een groep op bezoek hebt. Ik speelde het al met mensen van 92 en 93 jaar. Ook zij begrepen het en waren nog zeer goed bij de pinken. Probeer dat maar eens met een “hoogspanning”! De scores op BGG laten zien dat ik niet de enige ben met dit gevoel. Met bijna 10.000 mensen die een score gaven heeft het spel nog steeds een score van 8.04/10 wat het tot spel nr 19 maakt op de wereldranglijst!

Voor de prijs moet je het zeker niet laten!

Spyfall van Jumping Turtle Games

Haal die donkere zonnebrillen maar boven want hier zit al zeker 1 spion aan tafel!!

Enkele vrienden wilden dit spel kost wat kost spelen in Essen vorig jaar. Het is een genre van spel dat ik niet graag speel. Spellen waarbij je moet praten en ondertussen dingen moet uitvogelen die laat ik meestal aan mij voorbij gaan. Niet dat ik niet kan praten, integendeel. Ik ben ervan overtuigd dat ik de meeste onder jullie vlot onder tafel kan babbelen. Maar de combinatie van praten en deductie  is een brug te ver. Ik weet niet meer waarom we toen het spel vroegtijdig moesten afbreken maar ik vond het niet erg. Nu komt het spel in het NL uit en kwam het enkele weken geleden weer voor mijn neus te liggen. Zoals je wel kan begrijpen na het lezen van bovenstaande regels was ik er niet zo happy mee.  Maar ik liet me niet kennen en speelde toch mee.

Had ik het licht gezien? Kwam de wind uit een andere richting? Of liep er een Iman over het water? Ik weet het niet, maar het kon me deze keer wel bekoren. En door de simpele regels en opzet ben ik er van overtuigd dat dit in vele huiskamers zal worden gespeeld.

Wat zit er in de doos? Kaartjes, kaartjes en nog eens kaartjes : 240 om correct te zijn. Namelijk  30 verschillende locaties met elk 8 kaarten. Elke kaart heeft een beroep op die locatie maar 1 kaart is de spion. Bij de luchthaven heb je zo bvb een piloot, een steward(ess), een man die werkt in de krantenkiosk.

Je neemt blind alle kaarten van een locatie en neemt er evenveel kaarten van als het aantal spelers.  Als je de spion steeds als onderste kaart in het pakje steekt dan weet je zeker dat de spion in het spel zit (is een voorwaarde!) Kaarten schudden en uitdelen. Nu is het de bedoeling dat de spelers aan elkaar vragen gaan stellen om te weten te komen wie de spion is of wie hun collega’s zijn. De spion moet er nu alles aan doen om ervoor te zorgen dat de andere spelers hem niet kunnen betrappen en hij zal ook proberen uit te vogelen op welke locatie de andere spelers zitten.

Neem nu bijvoorbeeld de luchthaven: Speler A vraagt aan B: Is het er warm? Speler B antwoord. Dat kan. Speler B vraagt nu aan C: Is er veel volk? C zegt:  Op sommige momenten wel. C vraagt nu aan D dewelke spion is: Moet je hard studeren voor je job? Dit is een makkelijk te omzeilen vraag voor de spion want er zijn meerdere beroepen mogelijk. Hij zegt dat de studies voor hem een makkie waren. Maar nu moet de spion aan een andere speler een vraag stellen maar hij heeft geen idee waar we zitten. Dus vraagt hij: Is er veel lawaai? En zo gaat het maar door tot plots een speler een stemming wil. Hij stopt het spel en zegt: Ik denk dat speler B de spion is. Natuurlijk gaat speler B dit proberen te ontkrachten. De spion zelf krijgt binnenpretjes en zal B er ook proberen bij te lappen. Als er een consensus is,  dan moet de aangeduide speler zijn rol tonen. Speler A was niet overtuigd dat speler B een spion was dus spelen we door. Plots toont de spion zijn ware aard en zegt dat hij er zeker van is dat we op een luchthaven zitten. Hij is juist dus krijgt hij de punten.  Een nieuw setje pakken en we zijn weer vetrokken voor een volgend rondje. Zo weten we na enkele rondjes wie de winnaar is.

Maar voor mij is het winnen van dit spel van ondergeschikt belang. Heb je tijd en zin, dan speel je 10 rondjes. Moet het snel gaan, dan speel je er 2. Het gaat over het spel zelf. Vragen stellen en beantwoorden lijkt makkelijk maar dat is het zeker niet! Zo vroeg iemand me: “Zijn er ballen in de buurt? “En ik antwoordde dat ik zware ballen had. Samen met enkele antwoorden daarvoor was de spion er zeker van waar we waren. Hij stopte het spel en zei: de piratenboot. Dat was correct.

Plus:

  • het samenzijn met andere spelers en toch niet bezig zijn met houtblokjes tellen, pionnen verzetten en staren naar score sporen.
  • Volledig taalonafhankelijk
  • Snelheid van opzetten en spelen

Min:

  • De leepheid en deductiewaarde van de vragen en antwoorden. Maar dat zal zeker wel aan mij liggen!

Blij dat ik hem dankzij JTG nu ook in de kast heb liggen. Wie weet word ik wel een “masterspy” en zal ik binnen het jaar als “Spionnenkoning” worden bestempeld! (En als jullie dat niet geloven, dan probeer ik jullie wel iets anders wijs te maken!)

 

Celestia van BLAM!

In de tijd dat de dieren nog spraken speelde ik zijn illustere voorganger. Het had wel iets maar ik was er niet door  overdonderd.  Als bij toeval kwam ik hem tegen in de app store en  speelde ik hem regelmatig op mijn “slimme foon”

Toen ik in Essen door de perskamer wandelde werd ik aangesproken door de persoon die Celestia voorstelde. Qua artwork en spelmateriaal een zeer geslaagde remake.  Maar omdat zijn voorganger me niet echt getriggerd had liet ik het spel links liggen. Veerle speelde het achteraf in de club en was er wel enthousiast over.

De opzet van het spel is simpel. We kruipen allemaal aan boord van een prachtig gevormde gimmick en één van de spelers wordt kapitein. Hij zal met een aantal dobbelstenen  gooien. Afhankelijk van de bestemming kunnen dat er 2 tot 4 zijn. Op die dobbelstenen staan de gebeurtenissen die we kunnen tegenkomen op onze reis, bijvoorbeeld onweders of piraten. We hebben allemaal kaarten op hand waarmee we deze gebeurtenissen kunnen oplossen.  Het aantal varieert. Maarheb je dan wel of niet die kaarten dewelke de dobbelstenen vragen? Het is aan de andere spelers om in te schatten of de kapitein ze op hand heeft of niet. Als ze het niet vertrouwen, dan stappen ze uit en dan mogen ze een schatkaart nemen van de huidige stopplaats. De te winnen waardes lopen steeds verder op naarmate je een verdere bestemming bereikt.  De spelers die denken dat je het kan, die blijven gewoon zitten. Kan je de juiste kaarten afleggen, dan vliegen we een eilandje verder en wordt de volgende speler kapitein. Kan  je niet betalen en wil je je jokers niet gebruiken, dan crashen we en de mensen die niet uitgestapt zijn krijgen niets. Dus zijn de spelers die niet zo hebberig waren beter af. Iedereen trekt een kaart bij en we starten terug op het eerste eiland.

We spelen totdat een speler(s) na een ronde laat weten dat hij minstens 50 punten heeft gescoord. Iedereen telt de punten op zijn schatkaarten bij elkaar en de persoon met de hoogste score wint.  Een echt push-your-luck spel!

Ben ik al blij met een troostprijs of ben ik hebberig en wil ik alleen het hoogste? Je zal zien dat je dan zeer regelmatig van een kale reis zal thuis komen.

Plus:

  • Het artwork
  • Extra regels voor wat meer diepgang en fun gehalte (zoals de speciale kaarten om iemand overboord te zetten of jezelf in veiligheid te brengen bij een crash)
  • De geslaagde gimmick

Min:

  • De mogelijkheid tot een hogere score in de eerste eilanden. Waarom zou je doorvliegen en risico nemen als je hier misschien een “veilige” hoge score kan vinden?  Dit is snel op te lossen door die schatkaarten bij de eilanden te verwijderen.

Boe zegt de koe!

El Gaucho liep wat in onze kijker omdat het naar onze mening mooi zou aansluiten bij het publiek wat we over de vloer krijgen op onze spellenbeurs. Aangenaam spelen met snel te leren regels. Dit bleek correct te zijn. Ook het spelmateriaal is van  hoge kwaliteit en heeft een geslaagd artwork.  Trouwens, hoeveel spellen zal je vinden waarbij je koeien moet gaan verzamelen?

Het eerste potje dat ik speelde was met 2 spelers. Dat vond ik persoonlijk niet zo sterk. Zowel door het feit dat we nog niet goed wisten wat goed zou zijn maar ook omdat we maar met 2 waren. Direct daarna speelden we het met 3 personen. Dat was al heel wat beter!
De opzet is zeer simpel. De startspeler gooit de dobbelstenen in  een daarvoor voorziene wei met een hek. Dit is een leuke gimmick die goed zijn werk doet en de dobbelstenen van de rest van het speelbord weg houdt Hij kiest er 2 dobbelstenen uit waarmee hij het spel zal gaan beïnvloeden.

Opties:

Als de ogen hetzelfde zijn als de grote waarde vermeld op de koetegel, dan mag je een Gaucho (=cowboy) recht op de tegel zetten.
Als de ogen hetzelfde zijn als de kleine waarde vermeld op de koetegel, dan mag je een Gaucho plat leggen op de koe.
Als de ogen hetzelfde zijn als de kleine waarde van de koetegel waar al een Gaucho ligt, dan mag je die recht zetten.
Je kan een Gaucho ook op een actieplaats zetten die overeenstemt met de ogen van de dobbelsteen. Die actie kan je dan vanaf een volgende beurt gebruiken.
Indien je het wenst mag je ook de 2 dobbelstenen bij elkaar optellen.

De acties zijn duidelijk op het spelbord aan gegeven:  De koeien sorteren wanneer je ze ontvangt, een virtuele dobbelsteen,  een onmiddellijke verkoop met 5 dollar extra geld, vee stelen bij een andere speler, rechtzetten van 2 eigen gaucho’s of een liggende gaucho van een andere speler vervangen door 1 rechtstaande van jezelf. Je kan ook nog in het geheim vee gaan zoeken op de steppe.
Na de ronde (als iedere speler zijn 2 dobbelstenen en eventuele acties heeft gespeeld) gaan we kijken welke weien  vol zijn (op elke tegel staat of ligt een gaucho). Indien een wei vol is krijgt de speler waarvan de gaucho’s recht staan de betreffende koetegel. Hij zal ze proberen in een op- of aflopende reeks voor zich te leggen en zo zijn kudde van een bepaalde soort groter te maken.
Indien hij niet kan voldoen aan de op- of aflopende voorwaarde dan zal hij d koeien moeten verkopen op de markt.  Zijn winst is (waarde van de hoogste koe * aantal tegels) (bvb 12*3=36) Elke dollar staat voor 1 punt. Je kan zelf al zien dat het goed is om nog een tegel  bij deze kudde te kunnen leggen zodat het 12 * 4 zou worden.  De lege weilanden worden weer gevuld en we kunnen weer beginnen aan een andere ronde. Zo gaat het verder tot we geen koeien meer hebben om de weilanden  op te vullen. We spelen vervolgens de laatste ronde waarbij enkel nog de acties kunnen worden gespeeld en dan gaan we over tot het verkopen van alle kuddes die de spelers voor hun hebben liggen. Dit is dan de eindtelling en dan is de winnaar bekend. Laat je wel niet misleiden door die laatste ronde.  Als je dan de koe van 12 bij iemand kan gaan stelen (ook al krijgt hij een betaling van de verzekering) is dat voor jou een extra multiplier die je punten snel de hoogte in sturen!
Zoals ik al aankaartte is het artwork mooi en functioneel. Bijna alles staat op het spelbord. Het enige wat ik nog mis zijn de waardes van de koeien die je mag houden bij het zoeken van vee in de steppe.  Als dit ook op het bord zou staan, dan zou je het spel direct kunnen spelen/uitleggen ook al had je het een hele tijd niet gespeeld.
Vandaag vroeg ik me af of dit spel zou aanslaan als het over Nederlandse koeien zou gaan. Weet je wel, een windmolen op het spelbord getekend, boeren met klompen en een rood/witte sjaal.  Want dit had zeker gekund!
Plus:
Artwork en mooi afgewerkte gimmick
Simpele regels
Leuk spelidee
Zeer stevig spelmateriaal

Min:
Gameplay is soms wat random. Maar ja, het is dan ook een dobbelspelletje hé!

Deze koeien lieten mij als gaucho toch snel een score zetten op BGG. Ook de kleine uitbreiding zette ik op mijn wishlist. En dat is een zeer goed teken!
Kortom, wil je aangenaam spelvertier om de avond op een luchtige maar gezellige manier door te brengen dan is El Gaucho zeker geen slechte keuze!

Out of mine!

Als er een mijnongeval gebeurt, dan is de pers er als de kippen bij om een “live” verslag te kunnen brengen. Maar wat zouden die mijnwerkers nu naar elkaar roepen als ze zien dat er problemen zijn??? Misschien  is dit wel “De mijn uit!!”

In het spel  “Out of mine!”  hoeven we niet echt bang te zijn van grote mijnongevallen. Ze brengen je hoogstens wat minpunten op.

Zelfs door de hakgeluiden kan je horen: “ik ben een Ubongo fan” want dat is ook zo. Het puzzelen in de oude versie vond ik leuk, maar de diamantjes van de rijen plukken binnen de voorziene tijd vond ik er teveel aan. Dus kocht ik ooit “Ubongo: Das Duell” Lekker tegen elkaar spelen. Ik zag mijn zoon (toen 7) het spelen tegen een man van 86. Wat de ene miste in snelheid miste de ander dan weer in inzicht. Ondertussen is het in het Nederlands ook op de markt waarbij het verzamelen van edelstenen tot een minimum beperkt is gebleven. “Out of mine” kan je perfect met Ubongo vergelijken alhoewel er toch nog enkele leuke spelelementen zijn aan toegevoegd.

Doel is dus hetzelfde. Leg een aantal verschillende tegels (kristallen) op je persoonlijke kaart (mijn). Je speelt een dwerg die van elfjes te weten is gekomen waar kostbare edelstenen zich bevinden. Zeven rondes spelen we dit.  Als je dus eens een ronde hebt gehad dat je het echt niet zag is het nog geen ramp.  De kristallen worden per kleur gesorteerd en in het midden van de tafel gelegd. Iedereen krijgt een mijn en een schatkaart waarop staat hoeveel kristallen van elke kleur je mag gebruiken om je mijn te vullen. Je hebt dus allemaal een andere mijn en een andere schatkaart. Zodra we de mijn intrekken beginnen we te hakken en gaan we op zoek naar de kristallen en proberen we dit in te passen in onze mijn. Op sommige kristallen staan nog symbooltjes (bvb worm en goud) maar daarover wat verder meer. Zodra iemand klaar is en zijn mijn heeft gevuld roept hij “Out of mine” en stoppen de andere spelers ook met puzzelen. We controleren bij alle spelers dat ze geen enkele kristaltegel hebben liggen die over de rand van de mijn steekt of dat ze een bepaalde soort teveel hebben gebruikt. Want die zal dan worden verwijderd. We beginnen met 10 punten en trekken daar voor elke vrije ruimte in de mijn 1 punt van af. Indien de persoon die “Out of mine” riep geen fouten heeft gemaakt, dan krijgt hij 2 bonuspunten. Maar deed hij dat wel dat krijgt hij al direct 2 punten minder!! Als een speler meer dan 10 vrije ruimtes heeft is zijn score 0. De persoon die als eerste klaar was doet zijn mijn weer in de doos en pakt een andere. We schudden de mijnen van alle spelers en iedereen krijgt er weer eentje met dan ook weer een kristalkaart en we kunnen er terug aan beginnen. Wie na 7 rondes de meeste punten heeft wint het spel.

Je kan nog enkele expert regeltjes bijvoegen nl de elfjes en de goede/slechte elementen.

Hulp van de elfjes: Op de mijn staan ook enkele elfjes getekend. Als je een kristal van dezelfde kleur als het elfje er vlakbij legt, dan krijg je daar weer 1 punt meer voor.

Goede/slechte elementen:  Houtwormen kunnen de mijn onstabiel maken en ratten willen er met je eten vandoor. Dat is dus beide niet zo goed. Maar wie weet vind je wel goud of zilver!! Op de schatkaarten staat wat je extra moet proberen te vinden en het dier dat je zeker wil vermijden. Goud of zilver leveren pluspunten op en de dieren minpunten.

Wel even opletten want er staat een kanjer van een vertaalfout in de regels. In het Duits staat er wel degelijk dat de dieren minpunten opleveren en goud of zilver pluspunten. Dat zie je ook op de kaartjes door het gebruik van de + en – tekens. Maar in alle vertalingen staat dat er bij de + punten worden afgetrokken en bij de – punten worden opgeteld!

Je kan kiezen of je de basisversie speelt, met de elfjes, met de goede/slechte elementen of zelfs beide!

Wat voor ons verwarrend overkwam was de “meer dan 10 vakken leeg is 0 punten regel”. Als je het basisspel speelt, dan is dit redelijk duidelijk, maar wat indien je me de expertregels zou spelen? Stel dat ik 11 vakken leeg heb maar wel bvb goud heb voor 2 munten en ik heb 3 Elfjes die me helpen wat dan ook 3 punten is. Doe ik dan 10 (startpunten) + 5 en dan -11 voor de gaten? Of krijg ik altijd 0 en krijg ik dan nog de 5 punten? Of heb ik ALTIJD 0 ongeacht de bonuspunten???

Onze redenering is nu dat de regels van de expertversie eigenlijk bij punt 2 (kristalkaartjes leggen) hoort en dat je ongeacht het aantal bonuspunten je STEEDS 0 punten zal krijgen indien je 11 of meer vrije ruimtes hebt. Bij 10 lege vakjes speel je nog mee en kan je nog bonussen verdienen. Anders niet. Laat ons hopen dat dit juist is.

Ik zei het al, ik ben een fan van het puzzelen met tegels in een raster. En ondanks de lagere score op BGG moeten deze dwergen  zeker niet onderdoen voor hun grote gekende broer. Integendeel! Is er nog iemand klaar om te hakken?

 

Dank aan “The Game Master” voor het ter beschikking stellen van een demo-exemplaar voor onze beurs!