The Game: The Story continues…

Zowel over “The Game” als “The Game Extreme” schreef ik al een stukje. Maar WGG ziet het dus volledig zitten om nog een versie te lanceren. The Game: Het Duel.

Of we dat erg vinden? Helemaal niet!
De titel “Het Duel” maakt eigenlijk al direct duidelijk waarover het hier gaat. Een twee speler variant van dit zeer vermakelijke kaartspelletje! Als je de andere versies al gespeeld hebt, dan is starten met dit spel kinderspel. Vele regels komen nl terug. Toch zijn er enkele verschillen. Vermits je tegen elkaar zal spelen en niet tegen het spel heb je beiden een eigen deck kaarten van 60 stuks waaronder 58 speelkaarten met de waardes 2 tem 59. Elke speler krijgt een stijgende en een dalende aflegstapel voor zijn neus en we kunnen direct beginnen spelen. Doel is om als eerste je hele stapel uit te spelen.
In deze versie dien je telkens minstens 2 kaarten uit je hand (je start met 6 kaarten) te spelen, ook al is je trekstapel uitgeput. Je kan kiezen om al de gespeelde kaarten op je eigen stapels te spelen of ook 1 kaart op de stapel van je tegenstander. Ik hoor jullie kwelgeesten al lachen bij de gedachte dat je de ander zijn rij dan direct volledig kan blokkeren door er ofwel een hele hoge kaart op te spelen (bij de stijgende stapel) of een zeer lage (bij de dalende stapel). Maar dat is natuurlijk buiten de waard gerekend! Indien je een kaart speelt bij je tegenstander dient die je tegenstander steeds te  helpen! Ken je de “achteruit truc” nog uit het basisspel? Wel, zelfs die is niet van toepassing als je een tegenstander helpt. Als hij in zijn stijgende stapel dus aan de 50 zit, dan mag je daar zowel een 49 als een 11 op leggen! Nu trekken jullie grote ogen hé?? De vraag die nu op jullie lippen zal branden is waarschijnlijk: ” Waarom zouden we dat in godsnaam doen????”
Wel, je hebt er ook wel wat voordeel van. Als je nl enkel kaarten bij jezelf speel dan mag je, ongeacht het aantal kaarten dat je speelde, maar slechts 2 kaarten bij nemen. Dus er komt een moment dat je keuze echt wel beperkt is. Speel je dan 1 kaart bij je tegenstander, dan mag je weer alles aanvullen tot 6. Het zijn deze kleine regels die het spel perfect uitbalanceren.
Zo kwam het stoom al uit mijn oren bij het eerste potje omdat mijn vrouw steeds goede kaarten had en vooruit vloog terwijl ik maar aanmodderde en mijn stapel steeds met grote stappen moest verknoeien. Maar dan kwam het moment dat ze maar weinig keuzes meer had en ze bijna steeds mij moest komen helpen. En dat waren soms wel zevenmijlslaarzen! Dus kon ik weer heel wat kaarten kwijt. Uiteindelijk won ze en ik had maar 1 kaart meer in mijn handen!
De kleine verschillen tussen “Het Duel” en de basisversie even opgesomd:

  • Je speelt tegen elkaar en niet tegen het spel en dit met minder kaarten.
  • De achteruit truc met een verschil van 10 is enkel bij jezelf van toepassing. Als je de tegenstander helpt, dan is elke waarde goed
  • Je speelt steeds 2 kaarten, ook al is je trekstapel op.
  • Je mag maar 2 kaarten bijtrekken ongeacht het aantal gespeelde kaarten als je enkel op je eigen stapels speelde.

De gelijkenissen?

  •  Zelfde gekke artwork.
  •  Zelfde nietszeggende naam
  •  Zelfde formaat doosje
  • Zelfde hoeveelheid “FUN”

Zoals eerder aangegeven ben ik een fan van “The Game” en deze versie versterkt die gedachte alleen nog maar. Wat kleine regels toch kunnen doen… Het doosje kan overal mee naartoe en zelfs als de kaarten zouden stuk zijn door het vele spelen op het strand, dan koop je voor een prikje gewoon een nieuw exemplaar.  Snel te spelen en licht verteerbaar. En toch ook weer niet maar “gewoon wat doen”.
Een waardige opvolger in de reeks die ik aan iedereen die wel eens met 2 speelt kan aanraden.