Sushi Go Party

Het nieuwe jaar is ingezet. Weten jullie nog wat het eerste spel is wat jullie in 2017 op tafel hebben gezet? Ik wel!

Ondanks de volumineuze maaltijd hebben we besloten om nog een extra hapje te nemen. Het was Sushi Go Party ! Kwestie van de kroketjes wat beter te laten verteren 🙂

In 2013 kwam Sushi Go op de markt. Het eerste berichtje wat ik op deze site postte ging over de aangename verrassing dat dit spelletje me had gegeven. Het bleek een zeer vermakelijk kaartspel waarbij je de kaarten moet “draften” om zo een zo goed mogelijke maaltijd voor je neer te leggen.  Het zat in een prachtige (moeilijk stapelbare) blikken doos en ik was meteen verkocht. En ik bleek niet de enige te zijn!

Nu 3 jaar later besliste WGG om een Sushi Go + uit te brengen. Het spel blijft hetzelfde, maar nu is er veel meer variatie mogelijk en  kan je het ook met 8 personen spelen.  In het begin van het spel stel je het menu samen waarmee je gaat spelen dus elk spel is anders. Vergelijk het met Dominion waarbij je telkens 10 koninkrijkkaarten kiest uit heel de doos. Elk kaart heeft zijn eigen puntenstelsel en door de combinatie kan ze in verhouding goed of slecht scoren. Aan jou de keuze om uit te zoeken wat jouw beste maaltijd zal zijn!!

Het spel gaat over 3 rondjes waarbij je elke ronde speelt tot iedereen zijn kaarten op zijn en dit is afhankelijk van het aantal spelers. Nadat er is gedeeld kiest iedereen een kaart en legt die gedekt voor zich neer en geeft de rest van zijn stapeltje door. Nadat iedereen dat gedaan heeft draait iedereen zijn kaart om.  Een soepje? Voorgerecht? Of ben je al bezig met het dessert? Elke kaart heeft zijn eigen manier van scoren. Zodra de handen zijn leeg gespeeld gaan we punten tellen en gaan alle kaarten weer naar de trekstapel. Enkel de toetjes blijven liggen. A ja, logisch toch dat we pas dessert gaan eten om af te sluiten? Dit doen we dus 3 maal en dan gaan we de desserts ook scoren. Niet alle kaarten komen telkens in het spel dus je hebt geen idee wat er nog zal komen.

Maar ik moet eerlijk zijn.. het eerste contact met deze versie gaf me meer het gevoel van een beschimmelde sushi! De doos is een formaat wat in geen enkele kast van een zichzelf respecterend bordspelverzamelaar zal passen. Ook heb ik niet graag het gevoel dat ik geld heb betaald om lucht te kopen. Dat de regering dat doet met lucht uit Rusland met ons geld is al erg genoeg…. Een grote doos en wat zit erin? Pionnetjes die zo uit een Monopoly van de jaren 70 lijken weg gelopen, een spelbordje waarbij de zones voor de puntentelling gemaakt zijn voor nog kleinere pionnen en 2 pakjes kaarten. Het is zoiets al schoentjes voor je baby kopen in een doos van een mannenmaat 47. Ik kreeg dus direct een ijskoude douche waardoor het eerste spelmoment met deze uitgave me niet kon bekoren.

Gelukkig blijft het in de kern een leuk spel en nu ik het weer enkele keren heb gespeeld zoek ik een oplossing voor de doos. De US uitvoering is prachtig. Met een inlay, kartonnen kaarten voor het menu in het midden van de tafel en dividers om snel je menu samen te stellen. Maar dit kan je door de slechte vorm van de doos niet nabootsen. Ze is wel groot maar niet hoog. Ik stak elk pakje kaarten apart in een ziplock zakje maar het is toch een heel gezever om je spel op te starten als je naar een voorzien menu wil gaan. Ondertussen heb ik ook begrepen dat je in dit spel ook best een gekleurde schijf voor de spelers zet zodat iedereen blijft onthouden met welke kleur hij aan het spelen is! Met 4 is dat minder een probleem maar met 6 of 8…. Ik zal dus in de toekomst andere (dubbele) pionnen aanschaffen . En toch maar eens proberen om een inlay te maken.

Zoals je kan lezen stoort het me echt enorm hard dat WGG vooral heeft gedacht om de doos goed zichtbaar te maken voor potentiële kopers  ipv wat logisch na te denken. Hadden ze graag een grotere doos? Waarom dan niet het formaat van Istanbul? Hoog genoeg en perfect stapelbaar met de rest van hu spellen!! Ik kan me perfect inbeelden dat er vele mensen die maar af en toe een spel spelen het gevoel krijgen dat ze een kat in een zak hebben gekocht als ze deze doos opendoen. Ik hoop enkel dat ze dan toch nog wel zullen zien wat voor een mooie kat dit dan wel is. Want het blijft even snel gespeeld, is nog even vermakelijk en snel te verteren en het zorgt nog altijd voor plezier aan de tafel.

Ik ben er alleszins blij mee en het zal nog regelmatig op tafel komen. Want door de korte en gemakkelijk te begrijpen uitleg kan iedereen dit spelen!

Dat WGG een blunder van formaat maakte met de doos en de pionnen zullen we (proberen te) vergeten. Laat ons hopen dat ze er in een volgende uitgave zullen aan denken om dit anders aan te pakken.

Sushi Go Party

White Goblin Games