De Essen-gekte!

Al bijna een decennia zak ook ik af naar het Mekka van de zichzelf respecterende bordspeler. De Messe van Essen voor de internationale spellenbeurs “Spiel”! Menig speler begint al aan zijn planning als ik nog lig te genieten van de zuiderse zon tijdens mijn zomerverlof. Ik wist de voorbije jaren helemaal niet welke spellen er zouden uitkomen, wat “hot” was en welke “goodies” je waar kon krijgen.

Ik krijg nog altijd een glimlach als ik eraan terugdenk wat het effect was van aan die deuren in de massa te wachten tot ze open gingen om dan naar binnen te stormen!

Voor het 2de jaar op rij heb ik het geluk om op dit mega-event aanwezig te zijn om zowel te genieten als te werken. Met een groepje verzorgen we de demo’s voor een kleine Belgische uitgever (Jumping Turtle Games) die ginder zijn “vers van de pers” spellen aan de meute probeert te slijten. Wie weet zou hij een lucratieve buitenlandse deal op de kop slaan!

Aan de andere kant staan van zo een event is toch wel iets speciaals. Op de dag voor de grote opening kan je binnen om de stand op te bouwen. Met een kleine stand is dit snel geklonken en dan kan je al wat beginnen rond kijken. Als je ziet hoeveel paletten spellen dat er daar van vrachtwagens worden geladen, dan stel je toch de vraag of die allemaal verkocht raken. En dat zal niet veel schelen!! Elke avond na sluitingsuur zie je weer nieuwe paletten van dezelfde vrachtwagens komen om naar dezelfde standen te gaan.

Het zijn best zware/lange dagen. Gelukkig hoeven we niet zo ver te rijden om te gaan slapen en kunnen we naar ons appartementje dat we dan huren. Dit jaar was dit wat klein uitgevallen zodat ik zeker twijfels zou hebben als ik iemand over mijn been voelde strelen!:-) Al een chance dat we met een gezellige bende zijn. Na korte nachten is het dan weer “vollen bak” in de hallen.

Op de eerste dag wou ik nog net voor opening naar een stand iets gaan vragen die net aan de ingang lag. Maar omdat er al zoveel volk stond te drummen en ze de massa beheersbaar wilden houden gingen de deuren iets eerder open. Ik weet nu perfect hoe een rots in de branding zich moet voelen. Ik was op een 20-30 meter van die deuren toen ze opengingen. Het duurde geen 5 seconden of ik werd volledig opgeslokt. Het zou me niet verbazen dat ik hier grote ogen trok toen ik die tsunami op me af zag komen!! Op fora lees ik dat Spiel dit jaar weer enkele records heeft gebroken. Ongeveer een 174.000 bezoekers wat een stijging van 7.5% betekent t.o.v. vorig jaar. Er waren 1021 exposanten uit 50 landen die er allen voor zorgden dat er dit jaar 1200 nieuwe producten op de markt kwamen. Dat is toch niet te geloven????? Door de algemene drukte zag ik dingen die de voorbije jaren niet te bespeuren waren: Overvolle vuilbakken waarop nog eens afval volgens Tetris-normen werd gestapeld en superlange wachtrijen aan de toiletten. En dan heb ik het vooral over de mannentoiletten! Voor 1 keer waren de vrouwen hier in het voordeel.

In deze storm stonden we met onze kleine stand om onze spellen aan de man te brengen. Baby Blues van vorig jaar en zijn uitbreiding die nu werd voorgesteld. Maar de trots van dit jaar  was “Baby Clues”. We hadden de auteur op onze stand die zijn spel op meesterlijke wijze aan de man bracht. Over dit spel zal ik het nog wel eens hebben in een apart verslagje.

Omdat het niet steeds nodig is om op de stand te staan heb je ook de kans om zelf eens een kijkje te gaan nemen en de portefeuille open te houden zodat de koffer zich kan vullen.  Dit jaar had ik ook wel een kleine planning gemaakt zodat ik beter wist waar ik moest zijn en wat ik allemaal moest doen. Op enkele kleinigheden na heb ik heel mijn lijstje kunnen afwerken. Ondanks het feit dat ik toch wel wat spellen mee had, kon ik het budget binnen de perken houden. Maar dat kwam dan vooral omdat ik Essen had gekozen als afhaalpunt voor de spellen die ik via Kickstarter aankocht. De clubkast is weer een 10-tal spellen rijker!

Na 4 dagen was het welletjes en keerde ik goed op tijd weer naar huis. Zo was ik voor de files en had ik de dag erna nog een dag met de familie.

Ik kan weer terugkijken op volle dagen die toch telkens weer speciaal waren. Ik zou een dwaas zijn om al niet uit te kijken naar volgend jaar!

 in de persruimte

20161012_134503

voorstelling van de uitbreiding op 7 Wonders het Duel

20161012_134704

Banana Mouscouri!

20161012_134920

Wie gaat er hier lastige vragen stellen?

20161012_134723