Codenames van WGG

Met dit spel haalt WGG weer een zeer leuke licentie binnen. Een klein doosje met heel wat “spel” erin.  En wat mij dan nog het meeste bekoort is de “winnen is niet zo belangrijk”-factor.

OK, het thema is er weer langs alle kanten opgeplakt, maar hoe zou je het anders kunnen noemen? Zodra je “woordspel” in de titel zou gebruiken, dan blijft het in de winkelrekken liggen.

Je bent hoofd van de geheime dienst en gaat met je team op zoek naar geheimagenten die verborgen zitten in een raster van 5*5 woordkaartjes. In deze woordkaartjes zitten onschuldige burgers verborgen maar ook een huurmoordenaar. En het is vooral die laatste die je wil vermijden! Maar hoe zitten die daar dan juist in verstopt en hoe kunnen we ze vinden?

Zoals hierboven al vermeld ligt er een raster van 5*5 woordenkaartjes op de tafel. Hier staan woorden 2 keer op geschreven zodat ze langs beide zijden leesbaar zijn. Het zijn dikwijls woorden met een dubbele betekenis zoals bvb bom. Dat kan een explosief zijn maar ook “een bom geld”.

De spelers verdelen zich in 2 teams en van elk team gaat hun hoofd van de geheime dienst aan de andere kant van de tafel zitten. Ze nemen een sleutelkaartje en zetten dit in het houdertje voor hen. Dit kaartje kan naar alle richtingen worden gedraaid zodat hetzelfde kaartje wel tot 4 verschillende sleutels kan tonen. Door de kleur op de zijkant weten ze welk team er zal starten. Die moeten dan een geheimagent meer vinden.

Door het kijken op de sleutelkaart weet het hoofd nu welke woorden zijn geheimagenten verborgen houden. Want op deze sleutelkaartjes staat ook een raster getekend en de vakjes die met zijn kleur zijn gemarkeerd dienen door zijn agenten aan de andere kant van de tafel geraden te worden. In dit raster zijn er ook bruine vlakken, dit zijn de onschuldige burgers. Het zwarte vlak met het kruis is de huurmoordenaar. Het hoofd zal nu op zoek gaan naar een woord dat zoveel mogelijk woorden die zijn agenten verstoppen als overeenkomst hebben. Neem nu dat er in het raster het woord leeuw, egel en neushoorn zouden liggen. En dat dit allemaal van zijn kleur zou zijn dan kan het hoofd direct het woord dier kiezen natuurlijk!

Nadat hij een woord heeft vermeld geeft hij een getal. Dit is het aantal woorden waarvoor hij een connectie ziet met het woord dat hij net gaf. Dus in dit geval dier 3. Zijn team aan de andere kant zal nu beginnen overleggen en kaartjes gaan aanduiden. Dit was nu een heel makkelijk voorbeeld. Maar neem nu dat er ook ‘vlinder’ zou liggen en dat dit volgens de sleutel net de huurmoordenaar zou zijn. Tja, dan is het risico om dier 3 te zeggen veel te groot want dan zou het team wel eens de vlinder kunnen aanduiden en heeft je team door de huurmoordenaar het spel direct verloren. En zo kan het dus ook voor ‘leeuw’. Je kan ‘manen’ als woord willen gebruiken, maar als er dan Jupiter of Mars bij de kaartjes ligt dan is er misschien wel een kans dat je team deze planeten zal aanduiden als zijnde maan of het hebben van manen.

Duidt je team de juiste kaartjes aan, dan onthullen ze jouw geheimagenten. Is het een onschuldige burger, dan is het de beurt aan het andere team. Is het een agent van het ander team, dan hebben zij 1 agent minder te vinden en komen zij nu aan de beurt. Ze hebben dus 2 voordelen. De huurmoordenaar stopt het spel onmiddellijk.

De volgende ronde kan je telkens 1 kaartje proberen “in te halen”. Als je dus dier 3 moest zoeken en je maakte een fout na het 2de dan weet je dat je nog ergens een dier kan zoeken. Als nu je hoofd de code “warm 1” geeft en na het aanduiden van “pan” blijkt dit juist te zijn, dan kan je nog eens proberen om een dier te vinden.

Het spel stopt als er een team op de huurmoordenaar valt of als een team al zijn geheimagenten gevonden heeft. Dit duurt met moeite een kwartier…

Het is een spel dat eenvoudig aan te leren is maar proberen te denken wat de anderen denken of connecties tussen woorden zoeken is niet zo eenvoudig. En dat brengt soms toch wel wat “downtime” bij sommige spelers.

Plus:

  1. Te spelen met alle aantallen van spelers. Of het er nu 2 zijn, of 20.
  2. De grote verscheidenheid aan woordkaartjes en de dubbelzijdigheid ervan. Ik heb zelfs nog 1 pakketje ongeopend in de doos liggen.
  3. De grote verscheidenheid aan sleutelkaartjes
  4. De snel uit te leggen regels
  5. De herspeelbaarheid
  6. Formaat van de doos versus het spelplezier en luchtinhoud

Min:

  1. Sommige spelers proberen echt te lang om een connectie te vinden waardoor het spel wat stil dreigt te vallen.
  2. Het verschil in lettertype tussen de woorden in de verschillende richtingen. Ik snap er nog steeds het nut niet van.

Conclusie:

Codenames is een  spel dat je zeker in de kast moet hebben liggen als je af en toe eens een groep op bezoek hebt. Ik speelde het al met mensen van 92 en 93 jaar. Ook zij begrepen het en waren nog zeer goed bij de pinken. Probeer dat maar eens met een “hoogspanning”! De scores op BGG laten zien dat ik niet de enige ben met dit gevoel. Met bijna 10.000 mensen die een score gaven heeft het spel nog steeds een score van 8.04/10 wat het tot spel nr 19 maakt op de wereldranglijst!

Voor de prijs moet je het zeker niet laten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *